ศิริพร กิจเกื้อกูล เลขาธิการ ก.ค.ศ.
ตามมาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ.2547 และระเบียบก.ค.ศ.ว่าด้วยการรายงานการดำเนินการทางวินัยและการออกจากราชการของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ.2551 ให้อ.ก.ค.ศ.เขตพื้นที่การศึกษามีอำนาจและหน้าที่พิจารณาเกี่ยวกับเรื่องการดำเนินการทางวินัย การออกจากราชการ การอุทธรณ์และการร้องทุกข์ จากการพิจารณา มักจะพบว่าการลงโทษ และแนวการพิจารณาโทษของ อ.ก.ค.ศ.เขตพื้นที่การศึกษา และหน่วยงานการศึกษา มิได้เป็นไปอย่างถูกต้องเหมาะสม ซึ่งอาจจะเป็นเพราะพิจารณาโทษโดยสำคัญผิดในข้อเท็จจริง ข้อกฎหมาย หรือโดยมีเจตนาจะช่วยเหลือผู้ถูกกล่าวหา หรือพยายามจะหลบเลี่ยงมาตรฐานโทษหรือแนวการพิจารณาโทษของ ก.ค.ศ. ที่แจ้งเวียนหรือมีมติคณะรัฐมนตรีได้วางมาตรฐานไว้หากการใช้ดุลพินิจลงโทษทางวินัยโดย ไม่ถูกต้องเหมาะสมตามกรณีความผิดและมาตรฐานโทษนั้น เกิดขึ้นจากการที่อนุกรรมการใน อ.ก.ค.ศ.เขตพื้นที่การศึกษา จงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงอาจจะมีความผิดดังนี้
กรณีเป็นข้าราชการประจำ ถูกดำเนินการทางวินัยหรือดำเนินการทางอาญา หรือความรับผิดทางแพ่งและถอดถอนออกจากอนุกรรมการแต่ถ้าเป็นผู้ทรงคุณวุฒิ ข้าราชการบำนาญ อาจถูกดำเนินการทางอาญาหรือทางแพ่ง และถูกถอดถอนจากอนุกรรมการ
การพิจารณาความผิด การลงโทษทางวินัยมีแนวการพิจารณาโทษ ซึ่งได้วางมาตรฐานโทษไว้ เช่น มติคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวกับการลงโทษทางวินัย จากแนวพิจารณาของ ก.พ. หรือ ก.ค.ศ.ที่เกี่ยวกับการดำเนินการทางวินัย ดังกรณีตัวอย่างความผิดที่ ก.พ. ก.ค. หรือ ก.ค.ศ.เคยพิจารณา กรณีทุจริตในการสอบแข่งขันคัดเลือก เลื่อนขั้นสูงขึ้น ให้ลงโทษสถานหนัก(ปลดออก/ไล่ออก)
กรณีทุจริตใช้สิทธิเบิกค่าเช่าบ้านเท็จให้ลงโทษไล่ออก
กรณีทุจริตต่อหน้าที่ราชการ ให้ลงโทษไล่ออก
กรณีทุจริตเบิกเงินค่าเบี้ยเลี้ยง ค่าพาหนะเดินทาง และเงินอื่นในทำนองเดียวกันเป็นเท็จ ให้ลงโทษไล่ออก
สำหรับวันนี้ดิฉันได้พูดถึงการพิจารณาการลงโทษข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาที่มีพฤติกรรมกรณีทุจริตแล้ว คราวหน้าตอน 2 ดิฉันจะได้ฝากข้อคิด แม้ไม่มีพฤติกรรมเจตนาทุจริต
แต่มีมติคณะรัฐมนตรี (ครม.) หรือหนังสือสำนักงาน ก.พ. หรือหนังสือสำนักงาน ก.ค. หรือ ก.ค.ศ. ไว้วางเป็นบรรทัดฐานให้กำหนดโทษถึงไล่ออกจากราชการ สวัสดีพบกันคราวหน้าค่ะ
ที่มา: หนังสือพิมพ์มติชน
|
